Vietnam Tet Taarruzu’ndan Aksa Tufanı’na-2

Yusuf Nazım
T24 | 24 Ekim 2023

10 Ekim 1990, ABD Kongresi.

Kürsüdeki 15 yaşındaki kız, elindeki kâğıda bakarak salondaki İnsan Hakları Komisyonu üyelerine konuşma yapmaktadır. Duygu yüklü konuşması gözyaşları içinde devam ederken ağzından şu sözler dökülür:

“Ben, Iraklı askerlerin silahlı olarak hastaneye geldiklerini gördüm..., kuvözden bebekleri çıkardıklarını, bebekleri, daha sonra ölecekleri soğuk betona bıraktıklarını ve kuvözleri alıp gittiklerini gördüm.” 

Kongrenin koca koca beyaz adamları ve kadınları onun duygularına derin bir içtenlikle ortak olurlar.

Sonraki birkaç gün içinde Batının bütün büyük ajansları bu dramatik görüntüyü geçer. ABD Başkanı George W.Bush defalarca kez dünyaya bu olayı anlatır. Uluslararası Af Örgütü’nün raporlarına girer. İnfial dünyaya hızla yayılır. Irak güçlerinin Kuveyt hastanelerini ve buralardaki kuvözleri yağmaladığı haberi tüm dünyaya yayılır tepkiler büyür ve Irak’a düzenlenecek ‘haçlı seferi” için kamuoyu ikna edilmiş olur.

Sonuç olarak ABD Senatosu ve Temsilciler Meclisi’nden Irak’a karşı savaşa onay veren karar çıkacaktır.

Kolonyal süper bir gücün süper yalanları

Ateş altındaki Gazze, Ekim 2023

Neyire’nin gerçek adı Nayirah al-Ṣabaḥ’tı.  O, Kuveyt hanedanına mensuptu ve Kuveyt'in ABD Büyükelçisi Suud Âl Sabah'ın kızıydı. İfadesi tümüyle yalandı ve ABD büyük aklı tarafından, Irak’a açılacak savaş için kurgulanmıştı. Citizens for a Free Kuwait adlı örgüt tarafından Neyire’nin kongredeki ifadesinin yaygınlaştırılması için Hill & Knowlton ajansın on milyon dolar ödeme yapılmıştır. Çok sonraları, küvoz iddiasına konu olan Al Adan Hastanesi’nden iki hemşire, Nayırah’ın hastanede hiçbir zaman çalışmadığını ve anlattığı olayların kesinlikle yaşanmadığını söyleyecektir. Uluslararası Af Örgütü ise doğrudan ABD hükümeti tarafından aldatıldıklarını itiraf ederek özür dileyecektir.

Ne var ki olan olmuş, Amerikan savaş makinesini besleyen silah şirketlerinin para kasaları çoktan dolmuştu bile…

Aksa Tufanı: Yeni bir Tet Taarruzu mu?

Tet Taarruzu, dünyanın en güçlü ordusunun Vietnam’daki yenilgisinin başlangıcı olmuştu.

ABD Ordusu, muharebeyi kazanmış ama psikolojik, politik ve medya alanında aldığı yaralarla 58.000 ölü, 153.000 yaralı, 10.000 uçak ve 1 trilyon dolar kayıp vererek Vietnam savaşını kaybetmişti.

Bu taarruzun bir benzeri geçenlerde Orta Doğu’da, işgal altındaki Filistin topraklarında meydana geldi. Bu sefer, kendini dünyada yenilmez gören İsrail’in devletinin kubbesinde patlayan Aksa Tufanı Operasyonuydu.

Bütün BM kararlarına meydan okuyarak, ABD/AB ülkelerinin de rızasıyla 1967’de işgal ettiği toprakları terk etmeyen İsrail’e karşı gerçekleşen bu eşi görülmemiş operasyon, kapsamlılık, sürpriz saldırı, istihbarat duvarlarını aşma, zamanlama ve çok yönlülük gibi açılardan Tet Taarruzu’nu akla getirdi.

ABD gibi bir süper devleti, AB ülkelerinin ekonomik ve siyasi gücünü arkasına almış Arap coğrafyasının en güçlüsü İsrail’e karşı yapılan böylesine kapsamlı ve sürpriz saldırı bütün dünyada şok etkisi yarattı.

7 Ekim günü Hamas'ın silahlı kanadı İzzeddin El Kassam Tugayları, abluka altındaki Gazze'den kapsamlı bir saldırı başlattıklarını duyurdu.

Bir anda ateşlenen 5 bin roket İsrail semalarına yağmaya başladı. Roketlerin bir kısmı, böylesi yoğun bir hava akınına hazır olmayan Demir Kubbe’yi delerek İsrail kentlerine düşmeye başladı.

Aynı anda yıllardır kapana kıstırıldıkları topraklarda fareler gibi yaşadıkları Gazze’nin deliklerinden çıkan şehrin çaresizleri, eşine az rastlanır, gözü dönmüş bir çılgınlıkla sürüler halinde duvarların dışına akmaya başladılar.

Gazze Şeridi'nden çıkan Filistinli silahlı gruplar, sınır çevresindeki çok sayıda İsrail yerleşim yerlerine girmeleri zor olmadı. El Kassam savaşçıları Sderot kentinde bir polis merkezini, doğu sınırındaki İsrail’e ait Kerem Ebu Salim Sınır Kapısını ve çevresindeki askeri noktayı ele geçirdi.

Gazze Şeridi yakınlarındaki yerleşim yerlerinin yanı sıra Usdud (Aşdod), Askalan (Aşkelon), Birüssebi'de (Berşeva), Tel Aviv ve Kudüs'te de saldırı sirenleri çalıyordu. Çatışmalar Kfar Aza, Sderot, Sufa, Nahal Oz, Magen, Be'eri yerleşim yerleri ile Re'im askeri üssü civarına yayıldı. El Kassan silahlı grupları, savaştıkları 14 kasabanın bazılarını ele geçirdi. Görülmemiş şekilde Filistin tarihinde bir ilk oluyor, çok sayıda savaşçıyı taşıyan motorlu planörler İsrail içindeki yerleşim yerlerine doğru süzülüyor, çok sayıda askeri tesis dronlardan bırakılan bombaların hedefi oluyordu. Bazı İsrail kentlerinin sokakları silahlı gruplar tarafından zapt edilmişti.

Yanan İsrail tankları, esir alınan askerler, el konularak Gazze şeridine götürülen askeri araçlar... Tutsak edilenler arasında İsrail'in Gazze Bölge komutanı Nimrod Aloni bile vardı.

Festival için toplanan müzik grupları, sivil İsraillilerin evleri de zaman zaman saldırıların hedefi olduğu görülmekteydi.

Tüm bu ilk baskınlar sırasında İsrail Ordusu hiçbir etkinlik gösteremedi. Ordunun hazırlıksız yakalandığı her halinden anlaşılıyor, panik halindeki İsrailli yöneticiler ABD’yi yardıma çağırıyorlardı. Böyle kapsamlı ve sürpriz saldırıyı asla beklemiyorlardı.

Beyaz Saray’ın yeni bir Hayırah Yalanı denemesi

Filistin'le dayanışma gösterileri, Ekim 2023

10 Ekim 2023, Beyaz Saray.

ABD Başkanı Biden Yahudi cemaati liderlerine konuşma yapmaktadır. ABD'de yaşayan Yahudi cemaati liderleriyle düzenlenen toplantıda Biden'ın katılımcılara Hamas tarafından gerçekleştirilen terör saldırılarının ardından İsrail’e olan kararlı desteğini vurguladıktan sonra şöyle der:

“Bu işi uzun zamandır yapıyorum. Teröristlerin çocukların kafalarını kestiği fotoğrafları göreceğimi ve teyit edeceğimi hiç düşünmezdim.”

Konuşma Amerika’nın en büyük haber ajanslarından dünyaya hızla yayılır. Haber sosyal medyada da yankı bulmakta gecikmez.

Ancak olayı teyit edecek resimler bir türlü ortaya çıkmamaktadır. Haberin kaynağının bir İsrail televizyonu olduğu anlaşılır. Haberde, "Yaklaşık 40 ölü bebek sedyelerle dışarı çıkarıldı. Beşikleri devrilmişi, bebek arabaları geride bırakılmış, kapılar ardına kadar açıktı" ifadelerini yer almaktadır. Ancak olayı kanıtlayacak hiçbir malzeme bulunamaz. Beyaz Saray’dan yapılan açıklama ile Biden’in iddiaları nazik bir şekilde reddedilir. Böylece yeni bir Nayırah Yalanı, İsrail ve Batı medyasının beceriksizliğinin kurbanı olur.

Şin-Bet ve CIA efsanelerini yıkan operasyon

Kuşkusuz, Vietnam gibi büyük bir coğrafyaya yayılmış bir savaş, dört tarafı ablukada, 40 km uzunluk ve 8-10 km genişliğindeki küçük bir toprak parçasında yürütülen savaşla nicelik ve nitelik açısından karşılaştırılamaz. Ancak yine de önemli benzerliklerin olduğunu görmek de olası.

Vietnam’ın Yeni Ay Yılına denk getirilen Tet Taarruzu’na karşılık, Aksa Tufanı Operasyonu için 1967’deki Yom Kippur Arap-İsrail savaşı ve aynı zamanda Musevilerin kutsal bayramının seçilmiştir.

Saldırı, tek kutuplu kalmış dünyada, ABD ve AB ülkelerini arkasına almış İsrail devletinin en güçlü olduğu döneme denk gelmiştir.

Aynı şekilde, daha önceleri tek tük roketler atabilen, sınırlarda küçük vur kaç eylemleriyle yetinen, dört tarafı kuşatılmış, duvarlarla, çevrili Gazze’nin ve Filistin direnişinin en zayıf olarak bilindiği bir anda gerçekleşmiştir.

Hazırlıkları iki yıl sürdüğü tahmin edilen operasyon, işgalcileri, dünyanın en güçlü istihbarat örgütlerinden olan Şin-Bet’i ve CIA efsanesini yıkacak şekilde gafil avlamıştır.

Operasyonun, gerek İsrail’in, gerekse de ABD’nin asla beklemediği kapsam ve güçte yapılması ayrı bir gerçektir.

Vietkong gerillalarının Tet Taarruzu sonrasında savaşı kazanmalarının önemli araçlarından olan Kuzey Vietnam ormanlarında kazılmış 200 km uzunluğundaki yer altı tünellerine benzer tünellerin Gazze’nin altında olduğu kabul edilmektedir. Şimdi tarafları, uzunluğu ortalama 350-400 km arasında olduğu tahmin edilen bu tünellerde, savaşın başka bir evresi beklemekte.

Modern bir çağın bataklıklarında çırpınan ötekiler

Şiddetin her biçiminin, kolonyalist bir devlet aygıtı tarafından vahşi ve acımasız yöntemlerle, orantısızca kullanılmasının doğurduğu sonuçlar

Amerika’nın Vietnam Savaşı’nda ölen askerlerin dört katı kadarını da, yani 175.000 ila 200.000 arası ölüyü, savaştan dönen gazilerin intiharlarıyla kaydetmişti. Ne var ki bu gerçek, silah endüstrisi, şirketlerin bilançoları ve siyasetin kirli çarkları arasında öğütüldü. Modern çağın medya ve iletişim gücü, bu olayı Amerikan halkının puslu belleğine gömmekte zorlanmadı ve olay unutuldu gitti.

Bugünlerde, daha önce Vietnam halkının karşısına çıkmış savaş aygıtı, Irak ve Afganistan topraklarında tükettiği ateşten geri kalanını İsrail eliyle Filistin toprakları üzerine boşaltmaya devam etmekte.

Geçen yüzyılda, kolonyalist Batı için bir denge unsuru olan SSCB’nin ideolojik olarak havlu atmasının ardından dünya, yeryüzünün diğer egemenleri için güçlerini dizginsizse sınadığı vahşi bir arenaya dönüştü.

Soğuk savaş bitti ama yerini sonu gelmeyen sıcak savaşlar aldı. Dünyanın efendilerinin, yeryüzünün geri kalanı üzerindeki acımasız güç ve hegemonya yarışı sürmekte. Ortaya çıkan aşırı orantısız durumunun yol açtığı bataklıkta her türlü radikal akımın çoğalmasından doğal ne olabilir ki?

Batının ‘uygar” güçleri, zorbalıkla girdikleri hemen her toprak parçasını arkalarında derin bataklıklar bırakarak terk ediyorlar. İşte bu bataklıklarda üreyen her türlü radikal, fundamentalist akımın dünyanın bu acımasız eşitsizliğine olan isyanları ise yeni istikrarsızlıkların da nedeni olmakta.   

Son 40 yılda yeryüzü, ekonomik, sosyal ve ekolojik açıdan daha az güvenli hale geldi.

2.Dünya Savaşı boyunca tüm Alman şehirlerine attığı bombaların 5,7 katını Vietnam üzerine boşaltan Amerikan savaş makinesi, doymak bilmez bir iştahla kendine yeni kurbanlar aramakta. Üstelik Irak ve Afganistan’dan sonra halâ ders almamışa benziyor. Hoş, onun doğası, böyle bir ders almaya da pek uygun olmasa gerek.

Muharebe alanındaki aşırı güç dengesizliği, zaten avuç içi kadar kalmış Gazze’nin dümdüz olmasıyla sonuçlanabilir. Daha ötesi, geri kalan topraklarının da işgal edilerek HAMAS’ın yenilgisiyle sonuçlanması da pek olası.

Peki ya sonra?

İsrail’in, ABD’nin, Avrupa’nın ‘beyaz adamı’ dünyanın bütün bombalarını, avuç içi kadar kalmış Gazze’de kullanarak kazanacağı savaşı, insanlığın vicdanında da kazanabilecek mi?

Geride kalan bataklıktan kaç yeni HAMAS, kaç yeni El Kaide daha türeyecektir?

Öldürülecek binlerce HAMAS üyesinden, on binlerce Filistinliden geri kalan 2 milyon Gazzelinin her birinden yeni bir düşman, kendine yönelmiş yeni bir silah, patlamaya hazır başka bir bomba yaratmayacak mıdır? Bunun bir garantisi var mıdır?

Aksa Tufanı’nın olası sonuçları

El Kassam Tugaylarınca ele geçirilen İsrail tankı

İsrail, 1967’deki Arap-İsrail Savaşı’nda 7 Arap ülkesine karşı verdiği ölü sayısının dörtte birini, devlet olmayan, silahlı bir grubun karşısında vermesi kayda değer.

İsrail son 15 yılda kaybettiği asker sayısına (308) eşit ölüyü tek bir operasyonda vermiş olması ise böyle bir devlet için unutulmaz bir travma olacaktır. Sivillerle birlikte bin 400’ü bu sayı İsrail’in son elli yıllık tarihinde görülmemiş bir kayıp.

İsrail’in tarihinde benzersiz bir yara açan Aksa Tufanı Savaşı’nın şimdiden görünen sonuçlarını sıralarsak şunlar olabilir:

1-İsrail’in en güçlü olduğu zamanda bile çok büyük taarruzlara maruz kalabileceği,

2-Kendi ajan ağları ve ünlü gizli servisleri ile ABD/AB ülkelerinin sınırsız istihbarat desteğine rağmen bunun %100 işe yaramayabileceği,

3-Düşmanı zalimlikle küçülttükçe, öfkenin daha çok büyüyeceği; yarattıkları bataklıkta her türlü radikalizmin gelişeceği,

4-Uyguladığı kural, hukuk ve sınır tanımayan vahşetin doğal sonucu olarak Yahudi düşmanlığının artacağı; sadece İsrail ve Filistin’de değil, dünyanın her yerinde Yahudileri, korkuyla yaşayacağı bir iklimin bekleyeceği,

5-Aynı öfke ve nefretin, İsrail’in akıl almaz vahşetinin doğrudan/dolaylı destekçisi olan Avrupa ve Amerika’nın ‘beyaz insanı’ na da yöneleceği, dünyanın giderek daha az huzurlu hale geleceği,

6-Bir süredir etkisini yitirmiş olan Batı Şeria’daki El Fetih yönetiminin iyice gözden düşeceği, buranın da giderek radikalleşeceği…

Modern-vahşi çağın tanrıları

İşgalci İsrail devleti yarattığı bataklıkta çırpınmakta. Her saldırısının o bataklığı daha büyüttüğünün ne kendisi, ne de onu destekleyen ABD/AB ülkeleri farkında.

Öyle görünüyor ki İsrail ordusu, son 15 yılda işgal ettiği topraklarda aldığı canın (6 bin 407) çok daha fazlasını Aksa Savaşı’nda alacak. Şimdiden bin 873’ü çocuk olmak üzere 5 bin 87 Filistinli hayatını kaybetti bile.

Vahşi çağın tanrıları el birliği etmişçesine, haritalarda artık küçük bir nokta gibi kalmış Filistin’i ateş içinde boğmaya kararlı gözüküyor. Bunun için tarihte eşine az rastlanır bir gaddarlıkla, bir avuç toprak parçasına sığınmış, dört tarafı ablukada 2 milyondan fazla insanın üzerine ölüm kusan her türlü silahı yağdırmakta tereddüt etmiyor. Bunun için hiçbir yasa, uluslararası sözleşme, savaş hukuku dinlemiyor; her türlü savaş ve insanlık suçunu işlemeyi göze alıyorlar.

Bu yazının yazıldığı saatlerde 3 kilise, 31 cami, 1 hastane, onlarca okul, mülteci kampları, çarşı ve apartman, tahrip gücü yüksek füzelerle vurulmuştu bile. Sadece tek bir hastanenin bombalanmasıyla 500'e yakın insanın ölmesi bile bir şeyi değiştirmedi.

Şimdi herkes şu soruyu sormakta; dünyanın içine sürüklendiği bu modern-vahşi çağın tanrılarını durduracak olan ne?

Yaşadığımız iletişim çağında, Kuveyt’teki bir doğum hastanesinin kuvözlerinden çıkarılarak yerlere savrulmuş hayali bebek hikâyeleri anlatmakta mahir Batı medyası, her gün İsrail bombalarınca yerle yeksan edilen apartmanlar, hastaneler, sağlık ocakları; okul, cami ve kiliseleri kendi yurttaşlarından ilelebet saklayabilir mi?

20. yüzyılda, insanın insana ve doğaya hükmetme çağının kötücül sonuçlarına bir umut olarak doğmuş olan sosyalizmin başarısızlığı yeni ve vahşi bir çağın başlangıcı olabilir mi?

Gemi iyice azıya alan dünyanın bu yeni tanrıları, yarattıkları cehennemle yeryüzünü akıl almaz bir hızla tüketmeye devam etmekteler.

Tet Taarruzu nasıl ABD’nin Vietnam’da yürüttüğü savaş için bir dönüm noktası olduysa, Aksa Tufanı Operasyonu da Filistin Savaşı için bir kırılma noktası yaratabilir mi?

Gazze’de paramparça olmuş çocuk cesetlerinden dünyaya yayılan kokuya, batıda rahat koltuklarında oturmuş, oyun izler gibi Filistinlilerin üzerine yağan İsrail ve ABD bombalarını izleyen beyaz adamın taşlaşmış yüreği sınır tanımayan bu vahşete daha ne kadar tahammül edebilir, göreceğiz...

https://t24.com.tr/yazarlar/yusuf-nazim/vietnam-tet-taarruzu-ndan-aksa-tufani-na-2,41962

Vietnam Tet Taarruzu’ndan Aksa Tufanı’na-1

Yusuf Nazım
T24 | 23 Ekim 2023 

"Tüfeği olanlar tüfekleri, kılıçları olanlar kılıçları, kılıçları olmayanlar küçük çapa ya da sopalarıyla savaştı. Her mezra ve cadde birer kale, her insan bir savaşçı, her parti hücresi bir kurmay heyeti gibiydi. Zafer, çok büyük bedellerle, 13 milyon şehit, binlerce kayıp, yüzbinlerce yaralı ve sakatla (83 bin sakat, 8 bin felç, 30 bin kör, 10 bin sağır) kazanıldı." Ho Che Minh

 

 

21 Kasım 1967, Ulusal Basın Merkezi, Washington DC, ABD

Ceketinin göğsü sayısız yıldız ve nişanlarla dolu adam bakışlarını salondaki meraklı kalabalığın üzerinde gezdirdi. Aynı kendisi gibi, her iki yanında sandalyelerinde dimdik oturmuş subaylarla birlikte muzaffer bir komutan edasıyla içerdekilere seslendi:

 

“Evet beyler,” dedi. Kendinden emin ve sesi gürdü. “Vietnam’da yolun sonunun göründüğü önemli bir noktaya ulaştık.”

Salonda heyecanlı bir kıpırdanma oldu, flaşlar üst üste patladı. General Westmoreland konuşmasına devam etti.

“Düşmanın bütün gücünü kırdık. Yalnızca ülkenin uzak kesimlerinde küçük pusular atmaya muktedirler, o kadar.”

Generalin, ülkesinin 1963’te tarafı olduğu Vietnam savaşında geldiği noktayı anlattığı açıklamasını aynı saatlerde, Beyaz Saray’daki ofisinde televizyondan izleyen Başkan Johnson ellerini ovuşturuyor olmalıydı.

General Westmoreland, savaşla ilgili bir özet yaparak devam etti. Amaçlarının Vietnam'da komünist bir iktidarın çevre bölgelere sıçramasını önlemek olduğunu hatırlattı. Güney Vietnam ordusunu, kuzeydeki Vietnamlılar ve komünistlerden oluşan Vietkong (Vietnam Ulusal Kurtuluş Cephesi) teröristlerine karşı eğitmek amacıyla başkent Saygon’a geldiğinde 17.000 kişiden az olduklarını, bugün bu sayının 450.000 ABD askerine ulaştığını övünerek anlattı. Dünyanın en deneyimli generallerinin komuta ettiği, en güçlü ordusunun Vietnam’da savaştığını ve yolun sonuna geldiklerini gururla vurguladı.

Konuşması hayli etkiliydi. Nasıl olmasın ki. O, General William Westmoreland idi. İkinci Dünya Savaşı ve Kore Savaşı'ndan gelen yüksek rütbeli bir gazi, Mart 1964'te ABD'nin Vietnam'daki askeri kuvvetlerinin başkomutanı ve tüm zaferlerinin mimarıydı. Time dergisinin 1965’te onu yılın adamı seçmesi boşuna değildi.

Alnına yapışmış gibi duran keskin gururuyla salondan çıkarken, iki adım ötede, darmadağın olmuş avına son hamleyi yapmak üzere Kuzey Vietnam’ın vahşi ormanlarına süzülecek sabırsız bir kartala benziyordu.

29 Ocak 1968, Beyaz Saray, Oval Ofis’in bitişiğindeki Kabine Odası

Başkan Johnson, büyük toplantı masasının bir ucunda, etrafındakileri tek tek süzer. Kuvvet komutanı generaller; Wheeler, Capman, Johnson, McConnel, Moorer ve Savunma Bakanı McNamara oradadır.

Başkan Johnson, son bir kez Vietnam’da sona gelinen savaşla ilgili komutanlardan bilgi almış, rahatlamıştır. Ayağa kalkar, odanın Beyaz Saray’ın The Rose Garden olarak adlandırılan bahçesine bakan pencerenin önüne gelir.

Son olarak, Kherson bölgesine karşı yapılacak olası bir saldırı için kuvvet komutanlarından her türlü önlemin alındığına dair teminatını duyar, içi iyice rahatlar. 

1 Gün sonra, 30 Ocak 1968, Başkent Saygon, ABD Büyükelçiliği

31 Ocak Vietnam’da Yeni Ay Yılı olarak kabul edilen gündür. Tüm Vietnam Yeni Ay Yılı anlamına gelen TET tatiline ve festivaline hazırlanmaktadır. Ülke genelinde azalan çatışmalara rağmen üzerinden kuş uçurtulmayan Büyükelçilik binasında gündüz verilen parti akşam saatlerine dek sürmüş, gecenin ilerleyen saatleri yerini huzurlu bir sessizliğe bırakmıştır.

 

Gecenin karanlığında binayı çevreleyen duvarın altında şiddetli bir patlama sesi duyulur. Açılan delikten ellerinde silahlarla Vietkong gerillaları büyükelçilik bahçesinin içine akın eder. Bir anda ortalık cehennem yerine döner; patlayan bombalar, otomatik tüfekler, roket atar sesleri, yükselen çığlıklar… 

Bütün ABD kamuoyunun, bu işin sonuna gelindiğine inandırıldığı bir anda 19 tünel kazıcı Vietkong gerillası, “Amerikalıları şoka uğratacak bir çılgınlıkla” başkent Saygon’un en iyi korunan binasını hedef almış, ABD Büyükelçiliği’nin duvarlarından içeri girmişlerdir.

Dünyanın en güçlü savaş makinesinin kırılan iradesi

Telsizler, bu şok edici haberi Güney Vietnam Müşterek Genelkurmay Karargâhı’na iletmekte gecikmezler. Ancak askeri telsizlerden merkez karargâha, bunun dışında başka haberler de akmaktadır; Tan Son Nhut Hava Üssü, Bağımsızlık Sarayı, Güney Vietnam Askeri Kuvvetleri Personel Karargâhı, Deniz Kuvvetleri Karargâhı ve Radyosu Vietkong gerillalarının baskınına uğramıştır. Telsizler yeni baskın haberleriyle harıl harıl çalışmaya devam eder; Saygon’daki Yerel Kuvvetler Taburu, Merkez Polis Karakolu, Topçu Komutanlığı ve Zırhlı Komuta Karargâhı ile Güney Vietnam'daki I. ve II. Kolordu Taktik Bölgelerinin büyük bölümü de saldırıların hedefi olmuştur. Kısa sürede şok edici gerçek anlaşılır. 450.000 kişilik ABD ordusunun da içinde olduğu Güney Vietnam’ın tüm savaş mekanizmasının en önemli merkezleri ateş altındadır. Çok geçmeden gerillalar General Westmoreland’ın da bulunduğu Müşterek Genelkurmay Karargâhı’na dahi sızmayı başarırlar…

 

ABD Ordusu’nun yolun sonuna gelindiğine ilişkin rahatlığı, önceki Tet bayramlarında yapılan ateşkesler, yeni yıl bayramı nedeniyle Güney Vietnam ordusunun çoğu personelinin izinli olması tüm savaş aygıtını hazırlıksız yakalamıştır.

Amerikan ordusunun çelik iradesini kıran taarruz

Kuzey Vietnamlıların yenildiğine, düşmanın bütün gücünün kırıldığına, yalnızca ülkenin uzak kesimlerinde küçük pusular atmaya muktedir olduklarına inandırılan ABD kamuoyu şok olmuştur.

“80.000'den fazla Kuzey Vietnam Halk Ordusu askeri ve Vietkong gerillası, 44 eyalet başkentinden 36'sı, altı özerk şehirden beşi, 245 ilçe kasabasından 72'si ve güney başkenti de dâhil olmak üzere 100'den fazla kasaba ve şehir hedef alınır.

Khe Sanh'daki ABD savaş üssü çevresinde çatışmalar iki ay daha devam edecek,” Hue antik kenti ve şehri, üç haftadan fazla süre 7500 kadar gerillanın kontrolüne girecektir.

Tet Taarruzu’yla Amerikan ordusunun çelik iradesi kırılır. General Westmoreland’ın savaşı kazanabilmek için 200.000 yedek askere daha ihtiyaç olduğunu yönündeki talebi ABD siyasetçilerini derinden düşündürür. Amerikan halkının savaşa verdiği destek azalmaya başlamıştır.

Başkan Johnson, çok değil iki ay sonra Amerikan halkına seslendiği tarihi konuşmasında savaşı genişletmeyeceğini söyleyerek Hanoi’ye barış görüşmelerine başlama teklifinde bulunur. Böylece müzakerelerin yolu açılmış olur.

ABD istihbaratının derin başarısızlığı

Tet Taarruzu, dünyanın en güçlü istihbarat örgütünün başarısızlığına dair savaş tarihine geçmiş en trajik örneklerden biridir.

Amerikalılar iyice güçten düşmüş olduklarına inandıkları Kuzey Vietnamlılardan, böylesine sürpriz, büyük ve eş zamanlı bir saldırıyı asla beklemiyordu.

Çok geniş bir istihbarat ağına sahip CIA, Başkent Saygon’a sivil kıyafetleriyle sızan 5.000 Vietkong gerillasını gözünden nasıl kaçırdığını çözemez.

Hatalı istihbaratın büyüklüğüne dair General Adams örneğin, “Binh Dinh bölgesindeki düşman mevcudiyetiyle ilgili istihbaratın 4500 olarak hesaplandığını ancak, ele geçirilen bir Vietkong belgesinde bölgedeki düşman sayısının 50.000 olduğunu” söyleyecektir.

Taarruz sırasında Vietnam'daki II. Saha Kuvvetleri komutanı olan ve sonraki yıllarda Genelkurmay Başkanlığına terfi edecek olan Bruce Palmer, saldırı öncesinde "Vietkong'un yenildiğini" ve "Yiyecek tedariki yapamadığını, asker alamadığı” yönündeki raporlara sahipti.

Oysaki bunun ne büyük bir yanılgı olduğu en trajik şekilde anlaşılacaktı.

Amerikan Askeri Akademisi’nin Tet Saldırısı ile ilgili sonradan yaptığı değerlendirmesinde bunun “tam bir sürpriz etkisi sağladığı kabul edilmekte” ve “saldırının Japonya’nın 1941 Pearl Harbor Saldırısı ve Almanya’nın 1944 Arden Saldırısı ölçeğinde bir istihbarat başarısızlığı olduğu” kabul edilmekteydi.

Doğası gereği Tet Taarruzu, böylesine geniş çaplı, eş zamanlı sürpriz saldırı,

gerilla savaşı tarihinde önemli bir lojistik başarıydı. Yapılan taarruzda kullanılacak silah ve mühimmatın önemli bölümü yerleşim merkezlerine büyük gizlilikle önceden taşınmıştı.  

Ancak Vietkongluların umdukları şey olmadı. Dünya savaş tarihine geçen bu ünlü taarruz başarısızlıkla sonuçlandı. Beklenen halk ayaklanması hiçbir zaman gerçekleşmedi. Harekâta katılan komünist gerillaların çoğu, ele geçirdikleri bölgelerde ya öldürüldü ya da geri püskürtüldüler.

Buna karşılık Tet Taarruzu, büyük bir askeri yenilgiyle sonuçlansa da komünistler, savaşı kazanmalarına yol açacak inkâr edilemez psikolojik bir zafer elde ettiler. Dahası, Amerikalıları, bu savaşı asla kazanamayacaklarına inandırmış olmalarıydı.

Askeri açıdan kaybedilmiş, psikolojik ve politik olarak kazanılmış bir zafer

Ho Che Minh

ABD’nin Vietnam’da taraf olduğu savaşta mutlak bir kırılma noktası olan Tet Taarruzu’nun görünen sonuçları şunlar olmuştur:

1-Bu saldırı, ABD askerlerine, Vietnam’ın neredeyse hiçbir yerinde güvende olmayacaklarını gösterdi.

2-Amerikan komutanlarına, Vietnamlı komünistlerin istedikleri zaman Güney Vietnam’ın herhangi bir bölgesine cesaret dolu yeni saldırılar yapabileceği yönünde güçlü bir mesaj vermiş oldu.

3-Örgütlü insan aklı ve zekâsı karşısında, dünyanın en güçlü istihbaratının bile çaresiz kalabileceğini teyit etti.

4-Taarruz, 450.000 kişilik Amerikan savaş aygıtına karşı benzersiz bir meydan okumaydı ve Amerikan halkının ve hükümetinin savaş iradesinin kırılmasına yol açtı.

5-ABD açısından Tet Taarruzu, askeri açıdan kazanılmış bir muharebe olsa da, psikolojik açıdan derin bir travma, siyasi anlamda ise büyük bir yenilgiydi.

6-Psikolojik ve siyasi açıdan olduğu gibi ABD’nin, medya alanında da kaybetmeye başladığının işaretlerini verdi.

7-Amerikan ordusunun napalm bombasıyla yaktığı köyler, zehirlediği ormanlar, buralarda uyguladığı akıl almaz vahşet ve katliamlar bir şekilde dünya kamuoyunda daha görünür hale geldi. ABD’nin 19.000 km uzakta taraf olduğu savaş, kendi ülkesi ve tüm dünyada sorgulanmaya başladı.

8-Tet Taarruzu’nda 4954 Güney Vietnamlı’ya ek olarak, 3895 Amerikalı öldürülürken; 58.373 Vietkong askeri ölmüştür. Ölü sayıları neredeyse 1 e 7 oranındadır. Komünistlerin büyük yenilgisine rağmen, Tet kayıplarının yerini dolduracak askere alma çağrılarının Vietnam halkında karşılık bulması, işgalci tarafın zaten zayıflamış olan umutlarını iyice kırdı ve Amerikan halkının savaşa verdiği desteğin azalmasına yol açtı.

Tet Taarruzu esnasında dünyaya yayılan çok çarpıcı fotoğraflar arasında biri vardır ki, savaşın görünen kaderinin resmi gibidir. Fotoğrafta, Vietnam Ulusal Polis şefi Nguyen Ngoc Loan’ın 38 kalibrelik tabancasını başına dayadığı Vietkonglu tutsak Nguyan Van Lem görülmektedir. Videosu da mevcut olan fotoğrafta, namludan çıkan kurşunla, Lem’in parçalanacak kafasından boşalan oluk oluk kan, savaşı evlerindeki rahat koltuklarında, televizyonlardan izleyen milyonlarca Amerikalının adeta yüzüne çarpacak, vergileriyle finanse ettikleri bu çirkin savaşı sorgulamalarına neden olacaktır.

Amerikan ordusunun korkulu rüyası: Vietkong Tünelleri

Nihayet Tet Taarruzu’ndan iki ay sonra Amerikalılar gerçeği görürler. Mayıs 1968'de ABD ve Kuzey Vietnam arasında Paris'te barış görüşmeleri başlar.

Ne var ki müzakereler ilerlerken savaş, Vietkong’un ele geçirdiği moral üstünlük ve yaptığı takviye kuvvetlerle ülkenin şehirlerinde ve kırlarında devam edecektir.

ABD ordusu, kimyasal gazlarla üçte birini yok ettiği Kuzey Vietnam ormanlarındaki gizli tünellerle bir türlü baş edemez.

Amerikan askerlerinin korkulu rüyası olan ve uzunluğu 200 km’yi bulan bu tüneller Vietkong gerillalarının akıl almaz savaş taktik ve manevralarına tanıklık eder. 

Vietnam savaşı, arkasında milyonlarca ölü, yaralı, kayıp ve sakat ile ABD ordusunun Vietnam topraklarına attığı 8 milyon ton bombayla harap olmuş bir ülke, yanmış ve zehirlenmiş ormanlar bırakır.

Vietnam’da Fransızlara karşı başlayan bağımsızlık savaşı, efsanevi lider Ho Che Minh’in 1945 yılında, Hanoi’deki Ba Dinh Alanı’nda yarım milyon kişiye karşı okuduğu Bağımsızlık Bildirisi’nden tam otuz yıl sonra başarıya ulaşır.

ABD işgali öncesi ve sonrasında, Kuzey Vietnam’ın gerçekleştirdiği bütün taarruzları yöneten, Halk Ordusu Komutanı General Giap önderliğinde yürütülen bağımsızlı savaşı, 30 Nisan 1975'te Vietkong birliklerinin Saygon şehrindeki son direniş noktalarını da aşıp, yerel saatle 11.30'da Bağımsızlık Sarayı’na Vietkong bayrağını çekmesiyle son bulur.

Tarihin çarkı bir kez daha yeryüzünün lanetlilerinden yana dönmüştür.

Dünyanın en güçlü ekonomisine, silah ve teknolojisine sahip modern bir savaş aygıtı, Asya’nın uzak kırlarında Ho Amca’nın dediği gibi yeri geldiğinde tüfek ve kılıçlarla, yeri geldiğinde çapa ve sopalarla savaşan ilkel ama örgütlü, sıradan ama inançlı bir köylü ordusuna yenik düşmekten kurtulamamıştır.

https://t24.com.tr/yazarlar/yusuf-nazim/vietnam-tet-taarruzu-ndan-aksa-tufani-na-1,41952

Yarın: Vietnam Tet Taarruzu’ndan Aksa Tufanı’na-2

Yararlanılan kaynaklar:

1-Gerilla Savaşının Stratejisini Anlamak: Tet Saldırısı Örneği, 1968, Mustafa ÖZVEREN - Kaan Kutlu ATAÇ, Güv. Str. Derg. 2023, 19(44): 181-212

2-Council on Foreign Relations, TWE Remembers: General Westmoreland Says the “End Begins to Come Into View” in Vietnam, Blog Post by James M. Lindsay, November 21, 2017

3-CIA Arşivi, Notes of The Presidet's Meeting with The Joint Chieif of Staff, January 29, 1968, Cabinet Room (Approved for Relaese: 2018/07/26C00339612)  4-Diğer anonim kaynaklar